Phantakan's profileTurKiezzzAA ' s spacePhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


      August 09

      = ช่ ว ง ชี วิ ต ที่ เ ห ลื อ อ ยู่ =

      (^o^) สอบเสด = เสดสอบ    ก่าจาสอบเสด เหนื่อยเหลือเกิน กุม่ายเคยอ่านหนังสือเยอะมากขนาดนี้มาก่อนในชีวิต มันจาอารายนักหนาวะ เรียนกันให้ตายไปข้างนึงเลย ! ! แต่ๆ คะแนน ออกมาสองวิชา คือ Gross(lec) กะ Bio-cHemก้อ โอ วะได้เกินคาดมั่กๆ โดยเฉพาะ Bio-cHem 555+ แมร่งทำไม่ค่อยได้ ไม่มั่นใจเป็นสิบ แต่ออกมากุผิด 5ข้อ แทบกรี๊ดดดดด 555+ อึ้งมั่กๆ ส่วนวิชาอื่นที่ยังไม่ออก แต่มันต้อง เ อี้ ย มากแน่ๆ ทั้ง Embryo ,Histo ขอบอกให้โลกรุ้ ว่ากรุทำ Lab Histo ม่ายได้เลย จาได้ ถึง30/100รึเป่า ว่ะ เครียดๆๆ แต่ช่างเหอะ -อะไรจะเกิด มันก้อต้องเกิด-  

           >> เปี่ยน เรื่อง ดีก่า  หยุดยาวว 18 วั
      น วางแผน ทำอาราย ตั้งเยอะแยะ แต่พอ มานั่งๆ คิดๆ มันเหลือ อีกไม่กี่วันก้อจา เปิดเรียน อีกและ (มรสุมชีวิต ลูกใหม่กำลังคลืบคลานเข้ามาอีกแล้ว) แล้ว Plan ที่จาไป North Pole ล่ะ ! อยากไปอะ คัยก้อได้พาไปที ..... พอปิดเทอม ว่างๆ แล้วมันต้อง เป็นยัง งี้ เข้าซะทุกทีซิ !  คิด แต่เรื่อง บ้าๆบอๆ .......เฮื้อ........ พระเจ้าค้าบบ "เมื่อไหร่ผมจาลืมได้ซักทีล่ะค้าบบบ" =ช่วยผมทีสิค้าบบ  ลืม ลืม ลืม ลืม ลืม ลืม ลืม ลืม ลืม ลืม ลืม ลืม ! ! ! ! ! ! ! 

           $o เรามาใช้ ช่วงชีวิต ที่เหลืออยู่ ให้คุ้มค่าที่สุด ดีก่าเพราะ หลังวันที่ 20 ไป ชีวิต กุ ก้อต้อง อยุ่กับ หนังสือ ไปจน ถึงตุลาเล้ยยยย ....
       
      Ps. หยุด มา 5วัน น้ำหนักขึ้น 5ขีด เครียดมั่กๆ  ทำไงดี 555+
       
      April 01

      วันเน้ มันเป็น วัน เอี้ย อารายย

      เออ เซง กุขอระบายหน่อย เหอะ !  โมโห จนหาย โมโหแล้ว วันเน้ ตอนบ่ายๆก้อ ออกไปทำธุระ แล้วพอเส็ด ก้อเกือบ ทุ่ม หนึ่ง กำลังชั่งจัย อยุ่ว่า จากลับบ้าน หรือ ไปงานกาชาด ดี แล้ว  กุก้อเลย โทไปหาคน คนนึง ไม่ขอเอ่ยชื่อ ละกัน มันบอกว่าอยู่กับแม่  กุบอกให้ลงจากรถ รอกุก้อ มันบอกกุว่าเด๋วจาไปรอหน้างานแล้วกัน กุก้อเหงมันบอกว่าจาไปรอหน้างานแล้ว กุแล้วไปไป ก้อได้วะ เพราะยังไง มีคนเดิน เข้างานเป็นเพื่อน เพราะคนอื่นๆเข้างานหมดแล้ว   แล้วกุก้อนั่ง TAXI ไปสวนอัมพร รถก้อโคดจาติด แมร่งค่า TAXI ร้อยก่าบาท เสียดายตังมาก แล้ว ก้อโทไป หา ไอนั้น มันบอกว่ามันเข้างานไปแล้ว ซึ้ง วะ ซึ้งมากๆ กุโคดจาโมโห ไหนบอกจารอ แล้วเสือก เข้าไปเฉย ถ้าจะไม่รอก้อบอกมาแต่แรก กุไม่มาเหยียบ หรอก ด้วยความโมโหสุดๆ กุ เดินออกเลย แล้วก้อเดินมาเรื่อย แบบว่าเซงอะ ไม่น่ามา เสียดายค่าTAXI กุก้อเดินไป เดินมา กะว่าจะเดินไปถึงอนุสาวรีย์ เลย เพราะเซง มั่กๆ  พอถึง รพ.สงฆ์ แมร่งโคดมืด โคดเปี่ยว แต่กุก่อคุยโทสับอยู่กับ............ ซักคน แล้วก้อมีมือมากระชากโทสับจาก มือกุไปเลย กุก้อรีบวิ่งตามเลยคับท่าน แต่โคดโชคร้าย กุสะดุดอะ ตัวกุลอยได้เลย อะ เจ็บๆมากๆๆๆ ต่โชคดี มีคนมาช่วย เค้าชกไอ้เหี้ยนั้น 1 ที แล้วไอโจร มันก้อปาโทรสับกุทิ้ง แล้ววิ่งข้ามถนนไปเลย ต้องขอบคุณพี่คนนั้นมั่กๆ (คนดียังมีอยู่จิง) แล้วกุก้อไปหยิบโทสับมา แมร่งยังคุยได้อยุ่เลย แต่ขากุเจ็บๆ แต่ช่างเหอะ ฟาดเคราะห์ไป แล้วก้อนั่งTAXI กลับเลยไม่เดินแล้วเจ็บขา

       

      กุไม่ได้โกดเมิงนะโบ๊ท เมิงไม่ผิด ขอโทดซิ้มด้วยที่พูดไม่ดีไป แต่กุโกดคนคนที่บอกจารอกุหน้างาน มากๆ ไม่รักษา คำพูดเลย อย่าให้เจอกันอีกเลย ชาตินี้  ชิ!

      March 27

      Yo Yo ! วันเน้ กุ ขับรถไป ฟิวฯ ด้วยยยยยย

      Yo Yo ! หลังจากที่ ม่ายได้ อัพมานาน แย้ว ขออวด ก่อนกุได้ A 5 ตัววะ 555 อีก 2ตัวคือ stat ได้ B+ ส่วน Gro$$ โล่งจัยมากนึกว่าจาได้ Dแย้ว ได้ตั้ง C+ ขนาดอ่านก่อนสอบ สามวัน 555 เทอมหน้าสันยาจาไม่เหลวไหลอย่างงี้แล้ว ต้องอ่านหนังสือทุกวัน (คงจะทำทำได้อะนะ) วันเน้ เป็นวันอังคารที่ ยี่สิบเจ็ด เมื่อคืนก้อเข้ามานอนที่หอ เพราะถ้านอนบ้านแล้วมาตอนเช้า เกรงว่าน่าจะโดด เพราะขี้เกียดตื่น แต่เมื่อคืนก่าจะได้นอนก้อปรามาน ตีหนึ่ง เนื่องจากว่า มี"แรด" ตัวหนึ่งไม่ได้เจอเพื่อนมานาน เม้าไม่เลิก จนเพื่อนถึงกับต้องนั่งสมาธิเลยทีเดียว 555 แต่ตอนเช้าก้อโทมาปลุก ThanX นะ ตอนเช้าก้อเรียน eng โดนย้าย sec ด้วย โทดฐานที่หน้าตาดีเกินไป 555 แล้ว ก้อมาเรียน soc มาเรียน ไม่ไห้ฟังที่อาจานสอนเยยย นั่งคุยกะอิจอร์ช ทั้งคาบ แล้วก้อไปเรียน Law หรอ คนอื่นเข้าแต่กุโดด (ก้อเล่นไม่เช็คชื่อ คัยจาเข้าล่ะ! ) ซึ่งข้าพเจ้าได้ขับรถแล่ะ (แต่เป็นรถ ของปอนนะ 555)ไปฟิว ด้วยตัวเองโดยมีผู้รวมชะตากรรม คือ ปอน น้ำ จอร์ช  รถเยอะ โค ตะ ระ เจอ police ด้วย ตื่นเต้นๆ แต่โชคดี เค้าไม่เรียก เพราะกุขับดี พอถึงฟิวทุกคนถึงกับโล่งจัย ทางกัปตันต้องขอขอบคุณทุกท่านที่กล้า นั่งมาถึง destination  พ่อถึงฟิว ก้อไปซื้อ ติมแด๊กส์ ที่ Mc ระหว่างสั่งติม นั้นเอง มีเด็ก มาขายปากกา ไอปอน แล้วเด็กกุพูดพรามม "เนี้ยหนูอยากกลับบ้าน หนูเป็นเด็กกำพร้า ช่วยซื้อปากกาหนูหน่อย" แต่ตามสไตล์ ไอปอนมันจะยิ้มทุกสถานกาน 'ไม่รุ้ว่าตอนกินไส้กรอกยิ้มรึเป่า' 555 ดังนั้นเด็ก มันก้อสวนกลับมาว่า  "ยิ้มทำเหี้ยไร" กุงี้อึ้งไปเลย จาสงสารหรือสมน้ำหน้า ไอปอนดี 555  หลังจากนั้น ก้อจากลับบ้านเเล้ว โดยไปนั่งรถตู้ แต่มีการเปี่ยนแผนนิดหน่อย ไปหยาม ดีก่า แล่ว ก้อเดินเตร็ดแตร่ อยุ่สักพัก ก้อกลับบ้าน พา DoLLae' ไปเดินเล่น  โย่ว! ครั้งนี้อัพเยอะมากวะ ไปและ วันหลังจาอัพใหม่
      PS.  เอิง-เมื่อจาโทมาสักที
             จอร์ช-ล้อเล่นนะ ยังไงก้อร้ากกกก
             น้ำ-อยากย้ายหอไปอยู่ LS ห้อง 206 ช่ายมะ จาได้เปิดมาเจอกันทุกวัน 555
             ตัวตุ่น-วันเน้เมิงโดดเรียน กุจาฟ้องแม่เมิง
             เอ้-อย่าลืมสันยา เลี้ยงข้าวกุด้วย
             เนียมๆ-ขอให้เนียมต่อไปนะ 555
             ปอน-ขอบคุน นะที่ไว้จัยให้ขับรถ วันพฤหัสอย่าลืม สยามด้วยล่ะ!
             DoLLar -รั ก น ะ 555
      สำหรับเพื่อนร้ากก ของจอร์ช คือ...... ที่อยุ่.......ขอให้สู้ต่อไปนะ 5555
       l
       
      March 09

      $ สอบ เสดแล้ว แต่ไม่ค่อย*ดีจัยเท่าไหร่

      ในที่สุดวันที่รอคอยก้อมาถึง วันที่สอบเสด หลังจากที่อดหลับอดนอน อ่านหนังสือดโต้รุ่งทุกคืน อันนี้เป็นผลเนื่องมาจากเพิ่งมาอ่านหนังสือก่อนสอบแค่ไม่กี่วัน ทำให้ต้องอ่านแบบลวกๆ แย่วะ ! ทีหลังจะไม่ทำยังงี้แล้ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับ Gro$$ ทำไม่ได้จิงๆ นะ Lab กริ๊งงง นรก ทำให้กุตายไปเลย แต่ช่างเหอมันผ่านมาแล้ว แก้ไขไรไม่ได้แล้ว เทอมหน้าสู้ใหม่ก้อได้ 555+ หลังจากสอบเสดมีplan ว่าจะต้องไปเที่ยวไกลๆ ซักที่ แต่ไม่รู้จะได้ไปเมื่อไหร่เลย แต่ต้องไปเพราะพอขึ้นปีสอง ความสุขแบบนี้คงจะไม่มีอีกแล้ว 555+ ก้อขอให้ทุกคนเที่ยวให้สนุกแล้วเจอกัน ตอนเปิดเทอมsummer ค้าบบบบ
      Ps. คิดถึง___นะ แล้วเจอกัน+ขอบคุณทุกๆครั้งที่โทรมาตอนที่เราเครียดๆนะ
          จอร์ช -ชั่วมากเอานักเก็ตกุไปกิน เลวๆ อดแด๊กส์ แลย + Thnks มั่กที่ช่วยติวกรอสให้ถ้าไม่ได้เมิงกุคงอาการหนักก่านี้
          sLum-ไม่ยอมรอกุไปเที่ยวทะเลด้วยจำไว้ !
          เอิงๆ - ไปเที่ยวกัน
          เนียม- รักนะ 555+ 
          ตุ่น- เมิงโง่เหมือนเดิม ชอบด่ากุจำไว้
          แพรว-บองขวัญวันเกิดไม่ได้ลืมนะ เด๋วเปิด summerเอาให้
          เอ้- MillionAre Thank$ For Physic$
          n_m กะ b_ _t ขอให้สมหวังนะ 555+
        โชคดีนะทุกคน$ #### เจอกันเปิดเทอม #### (แต่คงไม่เจอคนที่จะซิ่วไป รุ้สึกดีจัง เย่ เย่ ! )
       
         
       
      February 16

      เฮ้อ สอบ or' chem เสดซะที

      เย่ เย่ สอบ or' chem ครั้งที่สี่เสดแล้วยังเหลืออีกครั้งนึงอะ หลังจาก ที่ นั่งอ่านมา สามวันสามคืน แต่พอเข้าห้องสอบไปก้อจำอาราย ไม่ได้เลยซักอย่าง 555 ทำไมเห็นคนอื่นทำออกกันเร็วๆทั้งนั้นเลย ปฎิกิริยา เยอะมั่กๆ จำเข้าไปได้ ช่างเหอะ ยังไงเราก้อมีกำลังจัยดี 5555 ขอบคุณนะคับที่ส่ง เมสเสจมาให้!!หลังจากนี้ ก้อต้องอ่าน GRo$$ ต่ออีกอะ จะสอบแล้ว แล้ว Head&Neck แมร่ง ยาก สาดดด พื้นที่ไม่ถึง 50 ตารางเมตร แต่ชื่อ แมร่ง เยอะมั่กๆ คัยนะ ช่างตั้งชื่อ อะ! แล้ว structure แต่ละอัน เล็กนิดเดียว สอบ LaB กริ๊งงง (นรก)จะเห็นมั้ยอะ แย่ๆแน่ ขี้เกียจพิม แล้ว อ่านหนังสือโต้รุ่งมากหลายวันและ พรุ่งเน้ ตื่นซักเที่ยงดีก่า  เด๋วว่างๆจะมาอัพใหม่นะ (-_-)
      อ่านหนังสือ อ่านหนังสือ อ่านหนังสือ กันเถอะ
      February 03

      รุ้สึก ดี โดยไม่มีสาเหตุ

      วันเน้ วันเสาร์ อะ พุ่งเน้ก้อ อาทิดและ ต้องเข้าหออีกและ เบื่อๆ ขี้เกียดอ่านหนังสือมากมาย วันเน้ตื่นมาก้อจาเที่ยงแล้วอะตื่นเสดก้อ ทำตัวชิวๆ กินข้าวดู TV จนเย็นเลยวะ ตอนเย็นก้อเอาแฟนดอลล่าร์ มาหาดอลลาร์เพื่อทำการปฏิสนธิกัน แต่แมร่งไม่ยอมเอา กันซะที ลีลาอยู่ได้ เด๋วกรุ ก้อไม่ได้ลูกหมามาแดะเล่นซักที และก้อออกไปวิ่งๆ + ปั่นๆจักกะยาน ตอนปั่นกุเห็น แมวสองตัวกำลัง ขี่กันอยู่ด้วย แสดงว่าช่วงเวลานี้เป็นช่วงเวลาที่ สัตว์กำลังติดสัด อะดิ ถึงเอากันทั้งบ้านทั้งเมือง
      -*เมื่อวานเป็นงานคืนสู่เหย้าของเตรียมฯ อะ รุ้ปะว่ากรุอยากไปมากมาย แต่คนที่กรุไม่อยากเจอ แมร่งดันไป กรุเลยอดไปตามระเบียบ จำไว้ว่าที่ไหนมีมันที่นั้นต้องไม่มีกรุ !!! ชิ ! ช่างเหอะ ไม่ไปก้อได้ เด๋วก้อได้เจอเพื่อนๆคนอื่นวันหลังเองอะ
      ## ทำไงดีอะ หนังสือยังไม่ได้อ่านเลยวะ แย่แล้ว severeมั่กๆ ทำไมกรุชิว ได้ขนาดนี้วะ
      อ่าน อ่าน อ่าน อ่าน อ่าน หนังสือได้แล้วนะ !!!
      February 01

      กุ up space ด้วยตัวเองแล้วน้า....

      วันเน้ * เป็นวันพฤหัสบดีที่ 1 กุมภาพันธ์ ขึ้นเดือนใหม่ของปีใหม่แต่เรื่องเก่าๆ ก้อยังคงอยู่ แต่ช่างมันเหอะ สักวันมันก้อต้องลืมได้เอง  แต่สิ่งที่ต้องแก้ไขให้หายจากตัว กรู ให้ได้คือ ความขี้เกียจ แก้ไงวะ ทำไงให้ กรูขยันๆ เหมือนคนอื่นๆเค้ามั้งอะ อ่านหนังสือกันสุดตรีน... ส่วนกุกินก้อกินๆเล่นๆเที่ยวๆ โลดเล่น อย่างสบายใจ 5555 อ่านหนังสือก่อนสอบ แค่ 1 วัน 555 ชิววว จิงวะกุ คัยรู้วิธีแก้โรคนี้บ้างช่วยบอกที  แต่ยังไง ก้อต้อง fight fight สู้ๆ เติร์ก แถมช่วงนี้งานเยอะอีกตัง หากก ต้องรีบๆทำงานให้เสรด จะได้อ่านหนังสือซักที    ช่วงนี้ทำไงเก็บเงินไม่ค่อยได้เลยอะ เที่ยวติดหนี้เค้าไปทั่วบ้านทั่วเมือง  จอร์ช-กุยังไม่ลืมนะติดแก้200+ค่า Mc อีก
                                 ปอนด์-กุติดเมิงกี่บาทลืมไปแล่วอะ แกคงลืมด้วยช่ายปะ ดีๆ
                                 ตุ่นโง่- กุติดเงินเมิงมากมายเด๋วกุรวยแล้วกุจาใช้คืนให้นะ คง
                                           อีกนาน 555
                                 เงินที่ไปสอนน้องเด็กตาบอดอีกอะ
                                 เงินคณะอีก เบื่อวะ เมื่อไหร่กุจาเก็บตัง ซื้อเบนซ์ได้ซักทีละทีนี้55
      ^ เด๋ววันหลังมา up ใหม่ไปทำงานก่อนๆ (^-^)
      ps. ตุ่นโง่ เมิงโง่ เมิงโง่ รักนะจ๊ะ
       
      January 20

      คุณเปนคนแบบไหน

      คุณเปนคนแบบไหน

       

       

       

      1. นอนหงาย กางแขนกางขา:

      ช่างรักอิสระเสรี อะไรขนาดนั้น ท่านอนบ่งบอก ความเป็นตัวของตัวเอง อย่างแรง รักความสะดวกสบาย รักสวยรักงาม จับจ่ายใช้สอย สุรุ่ยสุร่าย แต่ก็หาเงินเก่งพอๆ กัน ที่แย่หน่อยคือ ชอบยุ่งเรื่องชาวบ้าน และสนุกกับ การตั้งสโมสร ซะด้วยซิ...

      2. นอนเอาขาไขว้กันแบบไขว่ห้าง:

      ท่านว่า คนที่นอนท่านี้ ไม่ค่อยกล้ายอมรับ ความเปลี่ยนแปลงใดได้ง่ายๆ แถมยังชอบ หมกมุ่นอยู่กับ เรื่องของตนเอง รักที่จะอยู่คนเดียว ข้อดีก็คือ ช่างมีน้ำอดน้ำทน กับเรื่องรอบๆ ตัวได้ดีจริงๆ

      3. นอนเอามือไพล่ประสานกัน รองศรีษะ:

      เขาว่า คนนอนท่านี้เป็นนิจ เป็นคนฉลาด ปราดเปรื่อง ปัญญาเฉียบแหลม ชอบเรียนรู้ สิ่งใหม่ๆ ไม่รู้จบ บางครั้ง ก็มีความคิด แปลก แหวกแนว ที่ชาวบ้านตามไม่ทัน เป็นคนน่ารัก ที่ให้ความสนใจครอบครัว อยู่เสมอ... แต่มันสำคัญที่ว่า... ช่างเป็นคนที่ รักคนยาก ซะเหลือเกิน... ช่างเลือกเกินไปหรือเปล่า?



      4. นอนคว่ำ:

      ถ้านอนท่านี้ ได้ทั้งคืน ก็ให้รีบสำรวจได้แล้วว่า เป็นคน ใจคอคับแคบ หรือเปล่า มักจะเอาแต่ใจตนเองเป็นใหญ่ และต้องการให้ ใครต่อใคร ทำตามความต้องการของตัวเองอยู่เสมอๆ แถมยังเป็น คนสับเพร่า จับจดเสียด้วยนะ........รีบเปลี่ยนท่านอนซะเถอะ

      5. นอนตะแคง:

      ท่านี้ เป็นท่านอนของคนที่ มีความเชื่อมั่นในตัวเอง และไม่ว่าจะทำงานอะไร ก็มักจะก้าวไปสู่ความสำเร็จ ด้วยความอุตสาหะ มานะ พยายาม อย่างสม่ำเสมอ ยิ่งไปกว่านั้น ท่านว่า คนที่ชอบ นอนตะแคงขวา เหยียดแขนขวา ไปเหนือศรีษะละก็... อำนาจวาสนา ดีนักแล...?

      6. นอนตะแคงงอขาขึ้นข้างหนึ่ง ส่วนขาอีกข้างเหยียดตรงปกติ:

      ไม่ดีละมั้ง... ท่านว่า ขี้ระแวง สงสัยอยู่ไม่สร่าง โดยไร้เหตุผล จู้จี้ขี้บ่นไม่รู้เวลา นอกจากจะขาด ความเป็นตัวของตัวเองแล้ว อาจจะพาลเป็น โรคประสาทได้ง่ายๆ... ทั้งตัวเอง และคนข้างเคียงน่ะแหล่ะ!

      7. นอนงอตัว:

      นี่ก็อีกคน... น่าจะเป็น คนขี้อิจฉาตาร้อน กลัวใครเขา จะได้ดีไปกว่าตนซะหมด พูดง่ายๆ ก็คือ ค่อนข้างจะเป็น คนเห็นแก่ตัวอย่างแรง แถมยัง เจ้าคิดเจ้าแค้น ชอบพยาบาทรุนแรงด้วยนะ... ระวังหน่อย!

      8. นอนทับแขนตัวเอง:

      คนนี้ตรงกันข้ามกับ คนนอนงอตัว ท่าที่ 7 เลย... ช่างสุภาพอ่อนโยน จริงใจ เต็มเปี่ยมไปด้วยความรัก อะไรจะปานนั้น... แต่ดูเหมือน จะมีกรรมมาบัง เพราะเขาจะเป็นคนที่ ขาดความมั่นใจในตนเอง และขาดความอบอุ่นในชีวิต.. น่าสงสารนะ

      9. ท่าพิสดาร นอนคุดคู้ เหมือนแมวนอน:

      เป็นคนขี้เหงาอย่างแรง ซึมเศร้าง่าย เพราะไปฝังใจกับเรื่องเศร้าๆ เรืองผิดหวัง หรือสูญเสียในอดีต เป็นคนขี้ระแวง และมีความลังเล ไม่มั่นใจอยู่ตลอดเวลา ทำให้รู้สึกว่า ขาดความรักความอบอุ่น.. เติมเท่าไหร่ก็ไม่เต็ม

      10. ท่าพิสดาร นอนคลุมโปง:

      เชื่อไหมว่า ภายนอก เขาคนนี้อาจจะดูผึ่งผาย น่าเชื่อถือมาก แต่ลึกลงไปแล้ว เขาขี้อาย จิตใจอ่อนแอ... เขาชอบมีความลับ และเก็บความลับเก่งด้วยนะ มีอะไร ก็จะแอบเก็บไว้ในใจ แล้วเก็บเอาไปกังวล วุ่นวายใจ วนเวียนอยู่กับปัญหานั้น คนเดียว ไม่รู้จบรู้สิ้นสักที... ไม่รู้ว่า นอนขมวดคิ้วนิ่วหน้า ด้วยรึเปล่า?

      11. พรสวรรค์พิเศษ ห้ามลอกเลียนแบบ นอนเอามือจับอวัยวะเพศของตัวเอง:

      คนนี้มาแปลก... ท่านว่า จะชอบหมกมุ่น อยู่ใน กามารมณ์ มีความต้องการทางเพศสูง ใจร้อน โกรธง่ายหายเร็ว รักใครหลงใครละก็ เป็นได้หัวปักหัวปำ แบบกู่ไม่กลับ ทั้งๆ ที่เป็น คนมีสติปัญญา เฉลียวฉลาด อยู่หรอกนะ

      12. พรสวรรค์พิเศษ ห้ามลอกเลียนแบบ นอนละเมอ:

      จะซีเรียสอะไรกันได้ขนาดนั้น ก็ไม่รู้... เขาเป็นคนคิดมาก ยังฝังจิตฝังใจกับ เหตุการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นได้ ไม่ยอมลีม... สังเกตดีๆ จะเห็นว่า เขาขาดความเชื่อมั่นในตัวเอง และจะคล้อยตามคนอื่นอยู่เสมอ... ถ้าเขาละเมอบ่อยมาก และรุนแรงขึ้นละก็ น่าจะเตือน ให้เขาปรึกษาแพทย์ หรือผู้รู้ซะได้แล้ว

      13. พรสวรรค์พิเศษ ห้ามลอกเลียนแบบนอนกัดฟัน:

      นี่ก็คนเก็บกด... โบราณว่า เป็นคนอาภัพ ซึ่งเขาอาจจะ คิดไปเอง ก็เลยอมทุกข์ เก็บกดความทุกข์ไว้ในใจ หน้าฉากอาจจะดูรื่นเริง แต่แอบไปนอนกัดฟันกรอดๆ ทุกคืน... ปล่อยวางซะบ้างเถอะ จะเอาอะไรกันนักหนากับชีวิต


      14. พรสวรรค์พิเศษ ห้ามลอกเลียนแบบ นอนอ้าปาก:

      ชวนเขา ไปตรวจสุขภาพร่างกายบ้างเถอะ เพราะ โบราณท่านว่า คนนอนท่านี้ มักจะมีโรคภัยเบียดเบียน ให้สุขภาพไม่แข็งแรง เดี๋ยวจะพาลอายุไม่ยืนซะเปล่าๆ

      15. พรสวรรค์พิเศษ ห้ามลอกเลียนแบบ นอนลืมตา

      ถ้าไม่ได้เป็นผลมาจาก ทำตา 2 ชั้น ละก็ ท่านให้ระวัง จะถูกใส่ร้าย ใส่ความ หรืออาจจะ เกิดอุบัติเหตุได้ เตือนๆ ให้ระมัดระวัง รอบคอบ อย่าประมาท ก็แล้วกันนะ

      January 18

      ถ้ารักแล้วมีความสุข ก็จงรักต่อไป

      ฟังแล้ว ชื่อเรื่องอาจจะดูสำบักสำนวนไปสักหน่อย
      แต่เรื่องนี้ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่งที่บังเอิญผมเพิ่งไปอ่านในinbox
       
      เป็นเรื่องของคนรักคู่หนึ่ง
      เพื่อนผมบอกว่า อ่านแล้ว ถึงกับน้ำตาซึมเลยทีเดียว
       
       
      จากนี้ไป ผมเลยอยากให้เพื่อนๆลองตั้งใจอ่านเรื่องราวเหล่านี้ดู
      แล้วดูสิว่าคุณรู้สึกอย่างที่เพื่อนผมรู้สึกหรือเปล่า..
       
       
      มีเพื่อนต่างเพศอยู่คู่หนึ่ง... เป็นเพื่อนที่รักกันมากที่โรงเรียน
      ฝ่ายชายจะเดินไปส่งฝ่ายหญิงที่บ้านเสมอทุกวัน
      เวลาผ่านไป จนทั้งสองอยู่ มหาวิทยาลัย
      ฝ่ายหญิงเริ่มไปแอบชอบผู้ชายคนนึง
      และถามฝ่ายชายว่า
      "นี่ เธอว่า เค้าเหมาะกับเราไหม"
      "เค้าก้อหล่อดีนะนิสัยดีด้วย"
      "หรอ อืม อยากให้เค้ามาอยู่ข้างๆเราจังเลยเนอะ"
      ต่อมาหญิงสาวก็ได้เป็นแฟนกับผู้ชายคนนั้นจิงๆ
      วันนึงหญิงสาวบอกกับเพื่อนสนิทของตนว่า......


      "นี่ เธอไม่ต้องมาส่งเราทุกวันแล้วแหละ ตอนนี้เค้าจะมาส่งเราแล้วเราไม่อยากให้เค้าเข้าใจผิด"
      "อืม" ฝ่ายชายตอบรับ และไม่ไปส่งหญิงสาวอีก
      ต่อมาหญิงสาวทะเลาะกับแฟนของตน จึงมาปรึกษาเพื่อนชายว่า
      "เธอ เด๋วนี้เขาไม่ค่อยสนใจเราเลยแหละ
      เธอว่าเราจะทำอย่างไรดีหล่ะ"
      "ก้อ เธอยังรักเค้าอยู่หรือป่าวหล่ะ" ฝ่ายชายตอบ
      "รักสิ รักมากด้วย"
      "ถ้าอย่างนั้น ก็มอบความรักให้เขาต่อไปสิ
      ก้อเธอรักเค้านี่น่า"
      "อืมม" หญิงสาวทำตามคำแนะนำของฝ่ายชาย


      หลังจากนั้น วันหนึ่ง ระหว่างที่เพื่อนชายหนุ่มเดินกลับบ้าน
      เค้าเห็นหญิงสาวนั่งร้องไห้อยู่ข้างทาง
      "เธอ เป็นอะไรหน่ะ ให้เราช่วยไหม"
      "เค้าไม่รักเราเลยหล่ะ เขาเปลี่ยนไป เดี๋ยวนี้เขาไม่เคยมาส่งเราที่บ้านเลย"
      "แล้วเราจะช่วยอะไรเธอได้บ้างหล่ะ"
      "ช่วยอยู่กับเราซักพักได้ไหม"หญิงสาวร้องขอ
      ทั้งสองนั่งอยู่ด้วยกันโดยไม่พูดอะไรเลย
      ในที่สุดหญิงสาวก็เอ่ยขึ้น
      "เราควรจะทำอย่างไรดี เธอจะช่วยเราได้ไหม ว่าเราควรจะทำอย่างไรดี"
      "เธอยังรักเขาอยู่หรือป่าวหล่ะ"
      "รักสิ เรารักเค้ามากเลย"
      "ถ้าอย่างนั้นก้อรักเค้าต่อไปสิ"
      "แต่เค้าไม่รักเราเลยนี่น่า"
      หญิงสาวร้องไห้โฮ
      "แต่เธอก็รักเขาไม่ใช่หรอ"
      และชายหนุ่มก็ส่งหญิงสาวที่บ้านอย่างที่เคยทำมาแต่ก่อน
      "ถ้าเมื่อไหร่ที่เธออยากให้เรามาส่งเธอที่บ้าน อย่าลืมเรียกเรานะ"
      "อืม" และหญิงสาวก็เดินขึ้นบ้านไป


      ต่อมาวันหนึ่งชายหนุ่มได้รับโทรศัพท์จากหญิงสาว
      "เราไม่ไหวแล้ว ช่วยมารับเราที"
      เสียงของหญิงสาวดูช่างอ่อนล้า และหมดกำลัง
      เธอกำลังร้องไห้อย่างฟูมฟายอยู่
      ชายหนุ่มไปหาเธอและไปรับเธอมาส่งบ้าน
      เธอยังคงถามชายหนุ่มนั้นเมื่อที่เคยถามมา
      "เราจะทำอย่างไรต่อไปดี"
      "เธอเลิกรักเค้าแล้วหรอ"
      "ป่าว เรายังรักเค้ามาก เรายังรักเขาอยู่"
      "งั้นก็เหมือนที่เราเคยพูดไว้ รักเขาต่อไป เพราะมันไม่สำคัญหรอกว่าเขาจะรักเธอไหม
      แต่ถ้าเธอยังรักเขาเธอก็คงทำได้แค่รักเขาให้มากขึ้นให้เขารู้ว่าเธอรักเขา"
      วันที่เธอเรียนจบ เพื่อนชายหนุ่มของเธอมาแสดงความยินดีกับเธอ
      เธอแปลกใจมากที่เพื่อนชายหนุ่มของเธอยังเรียนไม่จบ
      เธอถามเขาว่าทำไม
      ชายหนุ่มตอบว่า
      เขาขี้เกียจไปหน่อย
      ทำให้เขาต้องเรียนซ้ำวิชาหนึ่งจึงยังเรียนไม่จบ
      หญิงสาวแปลกใจ เพราะตลอดมา
      ชายหนุ่มคนนี้เป็นคนขยัน
      ต่อมาแฟนหญิงสาวได้แต่งงานกับหญิงสาว
      เนื่องด้วยเห็นถึงความรักที่หญิงสาวมีให้มากมาย
      หญิงสาวได้ชวนเพื่อนของตนมางานแต่งของเธอ
      "เราไม่ว่างจริงๆ เราติดธุระหน่ะขอโทษนะ"เพื่อนชายตอบเธอด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา
      หญิงสาวโกรธและเสียใจที่ชายหนุ่มไม่มางานแต่งจึงวางหูใส่
      แต่หญิงสาวก็ต้องประหลาดใจเมื่อวันที่เธอแต่งงาน
      ชายหนุ่มได้มาก่อนที่งานแต่งจะจบ
      "ยินดีด้วยนะ เรามาแล้วนะ"
      หญิงสาวดีใจมากที่เพื่อนของเธอมา
      ถึงจะเพียงชั่วเวลาสั้นๆ


      ต่อมาหญิงสาวก็มีความสุขกับชีวิตแต่งงานจนไม่ได้ติดต่อกับชายหนุ่ม
      จนวันหนึ่งหญิงสาวได้ทะเลาะกับสามีของตน
      หญิงสาวไม่รู้จะไปปรึกษาใคร
      จึงนึกถึงชายหนุ่มขึ้นมา แต่แม้ว่าหญิงสาวจะโทรไปเท่าไหร่
      ก็ไม่สามารถติดต่อกับชายหนุ่มคนนั้นได้เลย
      เขาจึงโทรหาเพื่อนของชายหนุ่มคนนั้น
      เพื่อนของชายหนุ่มเล่าว่า ชายหนุ่มเป็นโรคร้าย
      เขาไม่สามารถไปไหนได้
      ตอนนี้รักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลมาร่วมหลายเดือน
      หญิงสาวตกใจมากถามว่าเป็นอะไร
      เพื่อนชายหนุ่มบอกว่า
      อาการกำเริบเพราะวันที่ชายหนุ่มต้องมาผ่าตัด
      ชายหนุ่มดันหายตัวไป และเพื่อนชายยังบอกอีกว่า
      "เป็นนิสัยเสียของมันหน่ะ มันชอบหายตัวไปไหนก็ไม่รู้ในช่วงเวลาสำคัญๆ
      คราวที่แล้วสอบไล่ ก็หายตัวไปจากห้องสอบ"
      หญิงสาวตกใจมาก เลยขอที่อยู่ของโรงพยาบาลที่ชายหนุ่มรักษาตัว
      หญิงสาวไปเยี่ยมชายหนุ่มที่โรงพยาบาล


      เมื่อเปิดประตูเข้าไปก็ต้องตกใจ
      ชายหนุ่มที่เคยดูแข็งแรง กับผอมซูบ ไม่มีแรง
      เมื่อชายหนุ่มเห็นเธอก็ดีใจทักทายเธอเป็นการใหญ่
      "เป็นอย่างไรมั้ง ไม่เจอกันตั้งนาน"
      หญิงสาวนิ่งเงียบซักพักน้ำตาหญิงสาวก็ออกมา
      "อ้าวร้องไห้ทำไมหล่ะ เธอหน่ะไปทะเลาะกับแฟนมาอีกแล้วเหรอ
      จะให้เราช่วยอะไรไหม แต่เราก็คงจะแนะนำเหมือนเดิมหน่ะ"
      หญิงสาวเข้าไปหาชายหนุ่มแล้วบอกกับชายหนุ่มว่า
      "วันที่เธอมารับเราเป็นวันสอบไล่ใช่ไหม"
      ชายหนุ่มทำหน้าตกใจและไม่กล้าพูดอะไรทั้งสิ้นกลับนิ่งเงียบไป
      หญิงสาวจึงพูดต่อ
      "และวันที่เธอต้องผ่าตัดใหญ่เธอกลับมางานแต่งงานของฉันใช่ไหม"
      ชายหนุ่มไม่รู้จะพูดอะไรอีกแล้วกลับนิ่งเงียบกว่าเดิม
      หญิงสาวเข้าไปกอดชายหนุ่มแล้วพูดด้วยน้ำเสียงสั่น
      "ตลอดเวลา เรารักแต่คนอื่นมองแต่คนอื่น
      เรากลับไม่รู้เลยว่าเธอรักเรามากแค่ไหน
      เรารู้สึกเสียใจจริงๆที่ไม่ได้รักเธอมากกว่านี้"
      ชายหนุ่มยิ้มขึ้นแล้วบอกกับหญิงสาวด้วยเสียงอันแผ่วเบาว่า
      "เราบอกแล้วไง ถ้าเรารักใครซักคน เราก็ต้องรักเขาให้มากๆ
      ไม่สำคัญหรอกว่าเขาจะรักเราหรือไม่หน่ะ
      มันสำคัญแค่เพียงว่าเรายังรักเธออยู่หรือเปล่า
      แค่เราสามารถช่วยเธอได้นั่นก็เป็นความสุขของเราแล้ว"
      หญิงสาวรู้สึกเสียใจมาก นั่งร้องไห้โห่อยู่ที่ตักของชายหนุ่ม
      ชายหนุ่มจึงพูดขึ้นว่า
      "ถ้าเราหายเมื่อไหร่
      เราจะไปส่งเธอที่บ้านอีกนะ"

       

       

       

       

      คนที่ต้องการ

        คนที่ต้องการ...
       
       
       หนังสือเล่มหนึ่งเคยถามฉันว่า..
       "คนที่เข้าใจในตัวคุณมากที่สุด คุณอยากให้เป็นประมาณไหน?"
       
       ฉันคงตอบว่า...
       "แค่รับความเลวของเราได้มากกว่าใคร
       และพร้อมจะอยู่เคียงข้างเราเสมอ ก็เพียงพอแล้ว"
        
      ทุกคนต่างมีความเลวด้วยกันทั้งนั้น
      ฉันเองก็มีข้อเสียเยอะ รู้ตัวบ้าง ไม่รู้ตัวบ้าง
       
      แต่มันจะดีสักแค่ไหน ถ้ามีใครสักคนที่ "รับความเลว" ของคุณได้
       
      บางคนคาดหวังไว้ว่าคนที่จะคบ ต้องดีอย่างนู้นอย่างนี้
      คงไม่มีใครคิดไว้เลยว่าจะต้องกินเหล้า เจ้าชู้ พูดจากวนประสาท
       
      แต่พอเจอคนนั้นจริงๆ
      คนที่คิดว่า "ใช่" กลับไม่ได้เป็นเหมือนที่วาดเอาไว้
       
      เพราะ "ความรัก" มันกำหนดไม่ได้ว่าจะให้รักคนนี้ ไม่รักคนนั้น
       
      ที่กำหนดได้มันคือ "ความชอบ" มากกว่า
       
      ** แต่ที่สำคัญ คือ
      ถ้าเค้าสามารถรับความเลวของคุณได้ด้วยเหมือนกันล่ะ มันเจ๋งขนาดไหน
       
        
      แล้วคนที่คุณกำลังคบอยู่ตอนนี้ล่ะ เป็นเหมือนที่คุณวาดไว้รึปล่าว
        
      ถ้าเป็นคุณก้อควรบอกเค้านะว่าเค้าน่ะ เป็นญ/ชในฝันของคุณเลย
        
      แต่ถ้าไม่ใช่...
      คุณก้อควรบอกให้เค้ารู้ว่า..
      ไม่ว่าเค้าจะดีหรือเลว
      จะต่างจากที่คุณฝันไว้แค่ไหน
      แต่คุณก็ยัง "รัก" เค้า
       
       
       
      ปล.อาจจะดูเพ้อๆมากไปหน่อย แต่จริงๆแล้วอันนี้มีคนส่งเมล์มาให้น่ะ แต่เราว่า อ่านแล้วมันมีความหมายดี เลยเอามาให้เพื่อนๆอ่านกันครับ
       
       
       
      November 18

      ดีคับ

      สะ หวัด ดี คับ
       
       
       
      ++ ผมชื่อหมีพูล
       
       
       
      อายุ 18ปี  ==== ชื่อเล่นชื่อเติร์ก
       
       
       
      ยินดีที่ได้รุจักคับ 
       
       
          )))
         (o_o)
         /   >
          I L